kuronekonotubo

ขอคั่นจังหวะการเคลียร์ tag ด้วยเรื่องประจำวันศุกร์

จู่ๆ ที่พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะวันนี้ขณะนั่งตรวจคนที่มาเทสต์แปลนั้น หนึ่งในเทสต์ที่ใช้ (ขึ้นอยู่ว่าจะซวยโดนอันไหน) นั้น มีหนังสือประเภทแม่และเด็กอยู่ด้วย ซึ่งคนที่โดนเทสต์บทนี้มีอยู่สองคน ซึ่งมันทำให้เห็นข้อเปรียบเทียบชัดเจน (หนึ่งในสาเหตุที่แมวชอบดองเค็มเทสต์เยอะๆ แล้วค่อยตรวจ เพื่อความซาดิสต์ในการหักคะแนนนั่นแล)

โดยในที่นี้เราจะขอเรียกบทแปลทั้ง 2 ว่า ก กับ ข เพื่อความสะดวก

แน่นอนว่าตอนตรวจ เนื่องจากมีกันอยู่สองอัน ตัวเองเลยตรวจแบบกางเทียบดูกันเลย

ตอนแรกตัวเองเหลือบไปดูของ ก ก่อน ซึ่งขอบอกตามตรงว่า แค่เห็นประโยคแรกก็เกือบหลุดก้ากออกมา (โชคดีที่นั่งตรวจอยู่ที่กอง เลยอุดปากไว้ทัน)

เอ่อ ไม่ใช่ว่าคุณ ก แกแปลไม่ดีหรอกนะ เพียงแต่สำนวนมัน........

นึกสภาพว่านี่เป็นหนังสือแม่และเด็ก คนที่อ่านก็ต้องหมายถึงคนที่เป็นคุณแม่ใช่มั้ยเมี๊ยว

แต่สำนวนที่คุณ ก ใช้มาประมาณว่า

"มานอนกันเถอะ" "ปิดท้องซะก็หายห่วง" "มากอดนอนกัน" บลาๆๆๆ (ขออนุญาตยกตัวอย่างใกล้เคียงประมาณนี้ มากกว่านี้อาจจะต้องกลายเป็นการเอาสิ่งที่คนแปลแกแปลแปะลงไป เดี๋ยวจะหาว่าเป็นการประจานกัน)

ซึ่งให้คิดสภาพว่าคุณที่ต้องการอ่านหนังสือเพื่อการเลี้ยงลูก ก็ต้องมาเจอกับสำนวนประหนึ่งอ่านหนังสือนิยายแจ่มใสอยู่ประมาณว่า

"ถ้าลูกงอแง ก็ให้อุ้มลูกซะ เห็นมั้ย ลูกหายงอแงแล้ว ง่ายซะ" (จริงๆ คนแปลแกก็ไม่ได้แปลประมาณนี้ทั้งหมดหรอก เพราะประโยคนี้ไม่มีอยู่จริงในเทสต์ เพียงแต่มีหลุดสำนวนอะไรประมาณนี้ออกมาเยอะเหมือนกัน)

คุณที่เป็นคนอ่าน จะเชื่อในสิ่งที่หนังสือเล่มนี้บอกไหม?

แน่นอนว่า ของ ข นั้น แสดงให้เห็นว่าการเลือกใช้สำนวนให้เหมาะกับหนังสือที่แปลนั้นให้ผลดีอย่างไร โดยการแปลประโยคเดียวกันด้วยสำนวนประมาณนี้

"ถ้าลูกร้องไห้งอแง ก็ขอให้คุณแม่อุ้มลูกน้อยขึ้นมา เห็นไหม ทีนี้ลูกของคุณก็จะหายงอแงแล้ว ง่ายจริงๆ"

ใจความครบถ้วนเหมือนกัน ถามอย่างตรงไปตรงมาว่า คุณว่าแบบไหนมันน่าอ่านมากกว่ากันสำหรับหนังสือประเภทนี้?

แน่นอนว่า ไม่ใช่ว่าสำนวนที่ ก ใช้จะไม่ดี เพียงแต่เป็นสำนวนที่นำไปใช้กับหนังสือผิดประเภทเท่านั้นเอง

เพราะถ้าลองเปลี่ยนเป็นใช้สำนวนแปลแบบ ก กับหนังสือแปลนิยายเกาหลีสไตล์แจ่มใจใสดู

"ถ้าแกเห็นคิม จุง ซูลุกตอนมีโทรศัพท์ ขอให้แกรีบลุกตามไปซะ ถ้าได้ยินเสียงจิ๊จ๊ะ กับสาว น่าน อย่าช้า เช็คบิลมันเลย อย่าปล่อยให้หูมันสั้นเท่าเดิม เห็นมั้ย ทีนี่แฟนแกก็จะหายซ่าเรื่องแอบมีกิ๊กอีกนาน"

จะรู้สึกว่าเข้ากันอย่างน่าประหลาด... - -"

แน่นอนว่า ถ้าลองเอาสำนวนแบบ ข กับนิยายแจ่มใสดูก็จะพบว่า....

"ถ้าเธอเห็นคิม จุง ซูลุกขึ้นยืนตอนมีเสียงโทรศัพท์ดังเข้ามา ขอให้เธอจงรีบลุกไปตามเสีย ถ้าได้ยินเสียงคุยหวานๆ กับผู้หญิงคนอื่น ขอให้เธออย่าได้ชักช้า รีบจัดการเขาเสีย ดึงหูเขา เห็นหรือยัง ทีนี่แฟนของเธอก็คงจะเข็ดกับการแอบไปมีผู้หญิงอื่นอีกนาน"

จากสำนวนของ ข จะทำให้รู้สึกว่า จากแฟนของคิม จุง ซู กับคิม จุง ซู ที่น่าจะอายุไม่เกิน 25 อาจจะกลายเป็นคุณน้าผู้มีอายุ 35 อัพริอาจไปมีเมียน้อยขึ้นไปได้เห็นๆ - -"

ส่วนอีกเคสนี่ เพิ่งเกิดไม่นานมานี้ เมื่ออยู่ดีๆ หนึ่งในสัตว์โลกก็โทรมาว้ากใส่หูแมวกลางดึกคืนหนึ่งด้วยเรื่องของนิยายที่ใช้สำนวนแปลผิดประเภท

แมวดำ "เมี๊ยว"

เพื่อน "นี่แมวดำ ไหนแกบอกว่าเรื่อง-ปี๊ด-มันตลกไงยะ ฉันเลยซื้อมาอ่าน"

แมวดำ "หา -ปี๊ด- ไหนเมี๊ยว"

เพื่อน "ก็ไอ้เรื่องที่มันแปลมาจาก-ตู๊ด-ไง"

แมวดำ "อ้อ เรื่อง -ตู๊ด- ง่า มันแปลออกมาแล้วเหยอ?"

เพิ้อน "กรี๊ด แปลออกมาแล้วสิแก เห็นแกเคยคุยตอนที่ยังไม่ขาย ว่ามันฮายังงั้น ฮายังงี้ ฉันเลยซื้อมา ไม่เห็นฮาเลยแก"

แล้วเพื่อนก็สาธยายทั้งสำนวนทั้งบลาๆ อีกล้านแปดใส่หูแมว.....

เรื่องของเรื่องก็คือเรื่อง -ตู๊ด- นั้น แมวไม่เคยได้อ่านตัวต้นฉบับ แต่เพื่อน 2 ตัวของแมวที่ได้อ่าน (ทั้งเวอร์ญี่ปุ่น และเวอร์แปลอังกฤษ) ต่างก็ยืนยันตรงกัน (ทั้งที่มันสองตัวไม่ได้รู้จักกัน และไม่ได้อยู่พร้อมกันตอนยืนยัน) ว่าเรื่อง -ตู๊ต- ฮามากกกกกกกก

ส่วนเพื่อนของแมวตัวที่โทรมาว้ากนั้นมันชอบอ่านเรื่องตลก แมวก็เลยแนะนำไปตอนได้ยินข่าวว่าจะมีคนหยิบเรื่องนี้มาแปลว่ามันฮา การันตีโดยเพื่อนแมว 2 ตัวที่ว่า เพราะมันเคยลองแปลกับเล่าเรื่องให้ฟัง ก็ฮาจริงๆ อ่ะแหละ

 และพอฟังจากที่สัตว์โลกว้ากใส่่หูแมว ปัญหาหนึ่งที่ทำให้มันไม่ฮา ก็คงมาจากสำนวนอ่ะแหละ

นิยายแนวคอมเมดี้ แต่ดันแปลสำนวนมาประมาณนี้

หมายเหตุ นี่เป็นเพียงการยกสำนวน ประโยคต่อไปนี้ไม่มีอยู่จริงในเล่มแปลนะจ๊ะ

วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสแสงอาทิตย์เจิดจ้า ฟ้าเป็นสีฟ้ากระจ่างสวยนวลตา (ฟิลมันแปลมาประมาณนี้...... และขอย้ำว่า มันเป็นเรื่องแนวคอมเมดี้จริงๆ และเห็นว่ากันว่า ในเรื่อง ตัวเอกที่เป็นเด็กหนุ่มวัยเอ๊าะมันเป็นคนบรรยายไม่ใช่เรอะ??)

เอ่อ บรรยายมาฟิลนี้.... ถ้าเพื่อนของแมวตัวนั้นยังฮาออก สติมันตัองไม่ถึงบาทแหงมๆ - -"

ทำให้อรรถรสจริงๆ ของเรื่่องเสียไปเปล่าๆ ปลี้ๆ

ก็ไม่เข้าใจตรรกะของสัตว์หลายตัว ที่เห็นว่าเป็นนิยายแล้วก็ต้องบ้ายัดคำหะรูหะราใส่ลงไปแบบไม่ดูฟิลนิยายเอาเลย

ทั้งที่บางเรื่องไม่ต้องการคำปรุงแต่ง ต้นฉบับมายังไง แปลให้มันเรียบๆ รื่นๆ หน่อยก็โอเคแล้วแท้ๆ - -" ไปเติม ไปเสริมไปแต่ง ซะจนภาพที่คนเขียนแกสร้าง โดนกลืนไปโดยคนแปลกับคนอีดิทหมด (อย่างที่ยกตัวอย่างมาให้ ก็ทำให้ของฮากลายเป็นอะไรไปแล้วก็ไม่รู้)

ไปอ่านข้างหลังภาพซิ น้ำหูน้ำตาไหลกระชากม่านตาออกปานนั้น ไม่เห็นลุงคนเขียนแกจะใส่คำหะรูหะราลงไปตรงไหน

หรือเด็กๆ ที่บอ พอเห็นสำนวนแบบเนชั่น คนชอบกัน ก็บ้าใส่ไม่ลืมหูลืมตา ใส่เข้าไปแม้กระทั้่งในการ์ตูนผู้หญิงพ่อแง่แม่งอน.... (ถ้ามันเป็นสไตล์โนดาเมะตูจะไม่ด่าจริงๆ เลยนะ คิดสภาพแนวมาโจ ชินยูกับมุกสำนวนพูดแบบเนชั่น เข้ากันมากเลยให้ตายเหอะ.....)

จำได้ว่า มีคนมาถามคำแปลกับแมวดำ ถามประมาณว่า "ประโยคนี้โอเคยัง แต่เค้าอยากได้ที่มันอลังกว่านี้จัง แมวดำช่วยหน่อย"

ตัวเองดูประโยค ถามสถานการณ์ แล้วก็ตอบกลับไปว่า "ที่แกใช้ก็ดีอยู่แล้วนี่เมี๊ยว คน(ธรรมดา)กำลังจะฆ่ากัน แกจะเอาคำอลังไปทำอะรายยยยยยยยยย"

แม้เนืัอหาที่แปลส่วนหนึ่งจะต้องการคำอลัง แต่ไม่ใช่ทุกคำทุกประโยคที่หลุดในเรื่องจะต้องอลังไปด้วย

เพราะคงไม่มีแม่ค้าที่ไหนพูดภาษาผู้ดีด่ากัน หรือคุณแม่วัย 30 ท่าทางแม่บ้านป้าแก่เต็มขั้นก็คงไม่มีท่างหลุดแสลงวัยรุ่นจ๋าออกมาแน่ๆ

แน่นอนว่า ตัวเองไม่ได้อยู่ลัทธิแอนตี้สำนวนอลัง แต่ถ้าอยู่ถูกที่ถูกจังหวะ ใช้เป็น ก็ไม่มีปัญหา

เพราะไม่งั้นจะเหมือนประโยคลือลั่นประจำกอง ที่ทุกวันนี้ยังฮากันไม่หาย

"แสงอุทิศอุทัย"

ตอนเห็นคำแปลนี้ น้องๆ ที่กองฯ สะกิดถามคนแปลไปว่า "พี่คะ แน่ใจนะคะว่าพี่จะใช้คำนี้"

คนแปลยืนยันว่าคำนี้ ถูกต้้อง แน่นอน ใครๆ ก็ใช้กัน

...........................

เอ่อ เอาเหอะ ไม่มีอะไรจะพูด........ (แต่ฉบับตีพิมพ์ คำนี้ได้รับการแก้ไขให้ถูกต้องแล้วนะจ๊ะ)

หมายเหตุ ตอนนี้เชื้อราขึ้นอุ้งตีนแมวอีกแล้วว่ะ ยังคิดอยู่เลยว่าจะหายทันเข้ากองอาทิตย์นี้มั้ย